(uit ons kerkblad De Burcht, december 2008)

Er gebeurde de laatste weken iets dat niet veel voorkomt. Vervolging van christenen was voorpaginanieuws in de seculiere media. Geweld tegen christenen in de oostelijke Indiase deelstaat Orissa werd zo hevig dat het wereldnieuws werd. En aan de benarde situatie van christenen in de Iraakse stad Mosul werd in De Pers een twee pagina tellend artikel gewijd.

Toch is vervolging van mensen, enkel en alleen omdat zij Jezus belijden als Heer, aan de orde van de dag. In Eritrea worden christenen opgesloten in zeecontainers, die in de bloedhete zon staan. In Iran dreigt een wet van kracht te worden die de doodstraf zet op de overgang van islam naar christendom. In China worden huiskerken gesloten. In Noord-Korea worden christenen vanwege hun geloof opgesloten in concentratiekampen. In Bhutan is de Bijbel verboden. In Wit-Rusland komen christenen nauwelijks aan een baan.

Op dinsdag 4 november mochten we in onze kerk een spreker verwelkomen van Open Doors, een vanuit Nederland wereldwijd opererende organisatie die zich inzet voor vervolgde broeders en zusters. Open Doors probeert christenen in gebieden waar vervolging bestaat te bemoedigen, te ondersteunen, van Bijbels te voorzien, en voorgangerstrainingen te geven. De kerk was zeker niet afgeladen, maar toch was het een zeer indrukwekkende avond. Wie aanwezig was, werd meegesleept in de verhalen, zorgen en moed van vervolgde christenen. Aan het einde van de avond brachten we gezamenlijk in gebed wat we na alle verhalen op ons hart voelden drukken.

De spreker deelde zijn eigen reiservaringen met ons, maar toonde ook veel videomateriaal. We kregen onder meer beelden te zien van een reis voor Nederlandse vrouwen naar Afrika. Daar ontmoetten zij de vrouwen van een dorp waar vrijwel alle mannen door geweld om het leven waren gebracht tijdens religieus geweld. De meeste vrouwen overleefden de aanvallen, maar liepen grote psychische schade op en werden verkracht. Het was indrukwekkend om te zien hoe de vrouwen proberen een nieuw bestaan op te bouwen in een volledig verwoest stadje, en hoe zij door hun sterke geloof in staat blijken om uit te blijven zien naar een mooie toekomst. De ontmoeting met de Nederlandse vrouwen werd mooi in beeld gebracht. De Nederlandse vrouwen waren diep geraakt, maar ook verbaasd over de hechte band die in korte tijd tussen hen en de Afrikaanse vrouwen ontstond. Maar het meest bijzondere was nog wel dat de Afrikaanse vrouwen zo ver kwamen dat zij de moordenaars van hun mannen wilden én konden vergeven. Een wonder.

Kijk ook eens hier:

Website Open Doors

Website Compass Direct: nieuws over vervolgde christenen

Thema artikelen ‘Vervolgde Kerk’ CV.Koers (november 2008)

In een ander videofragment kwam een Baptistenvoorganger in Gaza aan het woord die in zeer moeilijke omstandigheden maar met een geweldig Godsvertrouwen sprak over zijn liefde voor zijn moslimburen. Een buitengewoon indringend getuigenis van Jezus’ liefde voor de mensen, waar we allemaal stil van waren.

Best confronterend. Want dan hebben we het in Nederland nog redelijk comfortabel als christenen. Wij kunnen ‘gewoon ons ding doen’. Hoe sterk staan wij als ons geloof ons ineens de kop dreigt te kosten? En hoe sterk trekken wij het ons eigenlijk aan dat mensen die met ons hetzelfde geloof delen vanwege het geloof niet veilig zijn voor discriminatie en geweld? “Konden jullie niet eens één uur met mij waken?” vroeg Jezus de discipelen vlak voor zijn arrestatie en lijden. Ik denk dat Hij die vraag ook nog regelmatig stelt aan zijn leerlingen van vandaag. Zo werd de avond ook een heel persoonlijke ontmoeting met de lijdende kerk.

De geschiedenis van Open Doors
Een filmpje over de vroege jaren van Open Doors gaf inzicht in de roerige begintijd van de organisatie die inmiddels in vijfentwintig landen een afdeling heeft. De geschiedenis van Open Doors begon in 1955 met Anne van der Bijl, die tijdens een reis in communistisch Polen door God werd geroepen met de woorden uit Openbaring 3:2 “Wees wakker en versterk het overige dat dreigt te sterven.” Hij maakte kennis met christenen in Warschau die onder het restrictieve bewind probeerden om hun geloof te belijden. Anne maakte meerdere reizen naar Polen en vertrok in 1957 met een kever vol verstopte Bijbels naar de Sovjet-Unie. De kever zou later plaatsmaken voor een bestelbusje en een caravan. Het beeldmateriaal liet zien dat wat James Bond in de bioscoopzaal doet, door de Bijbelsmokkelaars met succes in het echt is gedaan. Maar dan niet met de hulp van Q en M, maar van JHWH.

Het pionierswerk van Anne van der Bijl groeide al snel uit tot het werk van een professionele organisatie die niet alleen achter het IJzeren Gordijn, maar ook in Verre Oosten, Afrika, Midden Oosten en Latijns Amerika actief werd. En het bleef niet bij kleine acties. In 1981 ondernam Open Doors het tot dan toe grootste project: Parel. Een sleepboot vervoerde een speciaal voor dat doel gebouwde sleepbak met één miljoen Bijbels naar de kust van China. In één nacht tijd werden al de Bijbels op het strand van de havenstad Shantou afgeleverd. Duizenden christenen zorgden voor de verdere distributie het binnenland in. Het project slaagde.

Maar Open Doors doet meer dan actief vervolgde christenen opzoeken en zo goed mogelijk bijstaan. Gebed is het kloppend hart van de organisatie. “Bidden is de motor”, verzekerde de spreker ons. Open Doors geeft wekelijks een gebedsbrief uit met gebedspunten en geregeld zijn er grote gebedsacties, avonden van gebed en één keer per jaar een nacht van gebed. Daarnaast geeft Open Doors voor bemoedigingskaarten schrijfadressen uit van gevangen christenen en van weduwen van slachtoffers van vervolging.

Open Doors heeft een uitgebreide website (www.opendoors.nl) met informatie over haar activiteiten en over vervolging van christenen wereldwijd. De organisatie geeft ook een gratis maandblad uit dat via de site is aan te vragen. In Haarlem is bovendien een interkerkelijke vrouwenschrijfgroep (‘Women to Women’) actief die 5 of 6 keer per jaar bijeenkomt in de Pelgrimkerk om te bidden en te schrijven voor vervolgde vrouwen, en voor vrouwen van wie de mannen met vervolging te maken hebben. Women to Women richt zich speciaal op de christenvrouwen die vervolgd worden of achterblijven wanneer hun man gevangen gezet wordt of gedood wordt.

Een boeiende avond eindigde met een open gebed waarbij iedereen gebedspunten kon inbrengen. Als deelgenoot van een kerk die op veel plaatsen niet gewenst is of ronduit gehaat wordt, gingen we naar huis. Verwonderd over en bemoedigd door al diegenen die met Paulus zeggen “We vreesden ernstig voor ons leven, we waren er zelfs zeker van dat het doodvonnis al over ons was uitgesproken. Maar juist dat liet ons beseffen dat we niet op onszelf moeten vertrouwen, maar alleen op de God die de doden opwekt, die ons heeft gered en ons opnieuw zal redden uit eenzelfde doodsgevaar. Op hem hebben we onze hoop gevestigd: hij zal ons altijd redden.” (2 Korintiërs 1: 8b-10). We beseften dat juist diegenen, die dat uit ervaring mee kunnen zeggen, dan ook zo graag mee willen spreken met Paulus als hij afsluit met “En ook u bent ons tot steun door voor ons te bidden” (2 Korintiërs 1: 11a).

.
Download hier de flyer van de avond.