De African Divine Church is een van de snelst groeiende christelijke gemeenschappen in Kenia. De kerk is bijzonder actief op het gebied van evangelisatie. Preken, dansen en zingen in de open lucht zijn de African Divine Church niet vreemd. De kerk telt nu ongeveer 1,3 miljoen leden. Lokale gemeenten zijn vooral te vinden in Nairobi en het westen van Kenia.

De wortels van de African Divine Church liggen eigenlijk in Canada. Of preciezer gezegd: in een conflict met de Nyangori Missie van de Pentecostal Assemblies of Canada (PAC, een grote organisatie van pinksterkerken in Canada). Waar de onenigheid precies over ging is me niet duidelijk, maar de inzet was kennelijk de benoeming van een nieuwe voorganger die door de lokale gemeenschap niet werd geaccepteerd. Het resultaat was dat de voorzitter (Saul Chabuga) van een aantal lokale gemeenschappen die door de Missie waren gesticht de PAC de rug toekeerde en zijn eigen weg ging. De gemeenschappen onder leiding van Chabuga noemden zich aanvankelijk ‘Pentecost B’, maar kozen later voor de naam ‘African Divine Church’. De gemeenschap werd in 1952 erkend als kerkgenootschap. Chabuga werd de eerste bisschop. Zijn zoon James werd in 1971 gekozen als zijn opvolger.

Christenen delen het Evangelie, maar geven op uiteenlopende manieren invulling aan hun geloof. Terwijl het voor de boodschap van het Evangelie niet uitmaakt of je in de Evangelisch-Lutherse gemeente komt of in de African Divine Church, zijn er wel verschillen. Die leveren in elk geval gespreksstof op voor de gemeenschappen. Een kort overzicht van het kerkelijk leven binnen de African Divine Church.

Gaven van de Heilige Geest

De African Divine Church staat stevig in de traditie van de zogeheten Pinksterkerken. De aandacht die bestaat voor de (gaven) van de Heilige Geest, is er duidelijk groter dan bij ons in Haarlem vaak het geval is. Of in elk geval wordt er anders mee omgegaan. Bevrijdingsdiensten en genezingsdiensten komen zeer regelmatig voor.

Jubeldiensten

De opbouw van de erediensten in de African Divine Church kent een min of meer vaste structuur. De dienst start met een openbare biecht van zowel gemeenteleden als de voorganger. Vervolgens wordt er gebeden, en dan wordt er gezongen. De verkondiging en inzameling van gaven maken de dienst compleet. De muziek vindt het midden tussen meer Westers getinte opwekkingsmuziek en Afrikaanse muziekstijlen. Het zal niet verwonderen dat veel gebruik wordt gemaakt van trommels en dat ook volop wordt gedanst tijdens het zingen.

Doop en avondmaal

Het Heilig Avondmaal wordt alleen gevierd als er ook wordt gedoopt – wat in de snel groeiende kerk nog regelmatig gebeurt. De African Divine Church kent alleen de doop van volwassenen, die plaatsvindt door volledige onderdompeling in water. Meestal wordt gedoopt in een lokale rivier.

Christelijke levensstijl

De African Divine Church daagt zijn leden uit tot een christelijke levensstijl. De openbare biecht herinnert de gemeente er iedere keer weer aan dat bekering geen eindpunt is, maar pas het begin. Tegelijkertijd is die biecht ook het moment om alles wat is misgegaan bij God te brengen en er vergeving voor te vragen. De aanwijzing die Paulus christenen geeft om elkaar te vermanen waar nodig, vindt in de African Divine Church weerklank. De gemeenteleden verwachten veel van elkaar. Maar daar staat, ook onder de leden van de African Divine Church, de genade van Christus tegenover als er toch een scheve schaats wordt gereden.