Donderdag 22 oktober. Bij de aankondiging van onze reis in de kerk werd ergens een opmerking geplaatst: “Oh lekker vakantie”. Nu, die dag was aangebroken. Met 14 man in een busje op weg naar Masai Mara. Een uitgestrekt wildreservaat dat voor het grootste gedeelte in Tanzania ligt. Vreselijke wegen, onderweg veel dood vee gezien dat gewoon aan de kant van de weg ligt te rotten.
In het park aangekomen kwam er nog een gids bij in het busje. Het werd heel krap maar hij heeft er wel voor gezorgd dat we een groep leeuwinnen spotten. Ook olifanten, hippo’s, krokodillen, zebra’s, antilopen, stokpaardjes, wilde zwijnen en nog veel meer zagen we.
Om 17.00 uur hebben we het park verlaten en vier uur later waren we in ons hotel in Narok. Helaas ook hier te weinig kamers dus zelf maar op zoek naar een ander hotel, en om 23.00 uur met z’n allen aan het diner. Nachtwerk maar wel leuk.
Alle dagen:
- Maandag 12/10-Dinsdag 13/10: Aankomst
- Woensdag 14 oktober: Bomen planten
- Donderdag 15 oktober: Naar school
- Vrijdag 16 oktober: Kuilen in de bushbush
- Zaterdag 17 oktober: Berg aan de horizon
- Zondag 18 oktober: Dienst
- Maandag 19 oktober: KAACR en meer
- Dinsdag 20 oktober: Hulppost
- Woensdag 21 oktober: RAPADO en Cola Royaal
- Donderdag 22 oktober: Masai Mara
- Vrijdag 23 oktober: Weeshuis
- Zaterdag 24 oktober: Nairobi
- Zondag 25 oktober: De schuurkerk
- Maandag 26 oktober: Terug naar de AOW-problemen
Hoi Meta en reisgenoten,
Wat een indrukwekkende verhalen. Wat hebben jullie veel gezien en meegemaakt. Zelf ben ik een jaar of vier geleden een week in Mali geweest om daar projecten te bezoeken van de Stichting Mali die gesponsord werd door onze diaconie. Ik herken veel van wat jullie schrijven. Het verschil is misschien dat de Stichting Mali zich vooral op het stichten van scholen en gezondheidscentra richt, en dat de nieuwe scholen die ze met mensen en materiaal daar laten bouwen er altijd goed uit zien. Het curriculum wordt ook door de regering van Mali erkend, wat weer betekent dat de regerig de salarissen betaalt. Schoolgeld moeten de mensen zelf betalen. Voor de meisjes heeft de Stichting Mali een speciaal meidenfonds, omdat men een bezetting van 50-50 jongens en meiden nastreeft en meestal ook haalt. Dat wordt streng gecontroleerd. Sorry, dat ik ineens over Mali begin. Jouw verhalen hebben me weer geïnspireerd en geven mij opnieuw het gevoel en de zekerheid dat hulp, mits in goede handen, werkt! Bovendien is Afrika prachtig, boeiend en complex. Rondreizen, zoals jullie hebben gedaan, is vermoeiend en vooral verrijkend. Spannend om de onderlinge verhoudingen wat beter te leren kennen. Een late reactie, omdat ik pas vandaag, 10 januari 2011 je reisverslagen heb gelezen. Het was een feest van herkenning. Dank je wel!
Hartelijke groet,
An