Keniareis 17/10

Zaterdag 17 oktober. 07.15 uur ontbijt en om 08.00 uur vertrokken naar Mount Elgon, de twee na hoogste berg van Kenia. Onderweg eerst een vluchtelingenkamp bezocht waar de ADC steun aan verleent in de vorm van onderwijs. In het begin hadden we geen idee waar we terecht zouden komen. De bus kon niet verder en we moesten verder lopen. Tussen de maïsvelden door naar een gebouwtje en verderop zagen we wat tenten staan.

We maakten kennis met ADC helpers die ons vertelden, dat het geen officieel vluchtelingen kamp was. Dat was volgens de regering niet meer nodig, iedereen kon immers naar huis. De praktijk was anders. De grond of de huizen waar de mensen vandaan kwamen waren in bezit genomen door anderen en van terugkeer is geen sprake. Veelal waren het ook families waar de man van vermoord was tijdens de onlusten. Het terrein waarop dit kamp stond was van een grootgrondbezitter, die aan het procederen was om de mensen van zijn terrein af te krijgen. De tenten waar de mensen in leefden waren vaak kapot geslagen door het leger of de politie die demonstatief aanwezig was. Een eindje verder was een zogenaamd politie opleidingskamp ingericht.

De ADC moet hier voorzichtig manoeuvreren tussen overheid en slachtoffer. Kiezen is voor de ADC in deze situatie geen optie. Op de terugweg zijn we over het kamp gelopen en bij het zien van die erbarmelijke omstandigheden voel je je wel heel klein. De bisschop hield in het schoollokaaltje van de ADC een korte dienst van bemoediging. Dit ging gepaard met veel emotie van de deelnemers. Het was intussen 12.00 uur en besloten Mount Elgon maar met rust te laten.

Er werd op ons gewacht in Dila een klein dorp waar de bisschop twee huwelijken zou inzegenen. John Mahero doet namens de overheid het burgerlijk huwelijk, waarna de kerkelijke plechtigheid plaatsvindt. Wij zaten weer eerste rang. Het eerste echtpaar was een stel van 42 en 38, van het andere paar was de bruid 15 en de bruidegom 42. We hadden er toch wat vraagtekens bij, maar op voorzichtige vragen kwam toch geen antwoord. Dat is de spanning tussen cultuur en de normen van de ADC.

Na de plechtigheid werd de bruidstaart aangesneden en rondgedeeld en onderwijl werd er gedanst op de muziek van orkest en zang. Na gebed en dankbetuigingen kreeg de bisschop een geit cadeau.

Om 17.00 uur op weg naar Kisumu. Dat zal ruim 3 uur hobbelen en bobbelen zijn op onverharde en verharde wegen, veel verschil daartussen is er niet. Tijdens onze reis werd er door de bisschop en John Mahero veel gebeld, ook nu, en we moeten op de terugweg nog even langs een dorp met een ADC kerk. Over een donker pad bereiken we de kerk vol met mensen. We werden met zang en dans begroet.

Wat bleek, wij hadden daar om twee uur moeten zijn. Bij ons zou de boel allang afgeblazen zijn, maar daar denken ze in Kenia heel anders over. De bisschop komt die dag, dat is zeker, alleen de tijd dat weten ze, die kan verschillen en is niet belangrijk. Binnen of buiten het maakt eigenlijk niet uit, de gebruikelijke uitgebreide voorstellingsronde en een speech.

De manier waarop de bisschop de mensen tegemoet treedt, is toch wel verbazend knap. De teksten die hij gebruikt zijn zo indringend. In Nederland zouden we dat niet willen. Niet dat de mensen anders zijn, maar hun leefomgeving die niet echt veilig is en hun leefomstandigheden die verre van optimaal zijn, elke dag bedenken hoe kom ik morgen aan voedsel, dat maakt kennelijk, dat men er hier behoefte aan heeft. Het geeft een weerbaarheid om moed te houden en op een nette manier door te gaan en je niet te laten verleiden tot foute praktijken. Bedenk, wat moet je, als jezelf en je kinderen geen schoenen, warme trui of honger hebt? Afgezien van de teksten, die we niet allemaal kunnen verstaan, straalt hij emotie en liefde uit, dat wordt beantwoord door de leden.

De dienst duurde ongeveer een uur waarna we werden uitgenodigd voor koffie bij de lokale pastor thuis. Een klein half uur later zaten we achter een grote vrolijk gekleurde tafel, helemaal gedekt en vol met etenswaar. Er was op ons gerekend. Na de maaltijd een uitbundig afscheid en terug naar ons hotel in Kisumu. Om 00.00 uur thuis.

Alle dagen:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt cookies Info »

Europese wetgeving verlangt dat de volgende informatie aan u kenbaar wordt gemaakt:

Deze website maakt standaard gebruik van cookies om zo optimaal mogelijk te functioneren. Door op 'Accepteer' te klikken of deze site verder te bekijken stemt u daarmee in. Stemt u niet in, verander dan de cookie-instellingen van uw browser.

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Sluit (close)