Wie over straat loopt ziet in Haarlem overal alweer de voorbereidingen voor kerst. Feestelijke verlichting vrolijkt de stad op. In de kerk is het kerstfeest ook een feest van het licht. Maar van een ander licht. Het licht van de komst van God onder de mensen op aarde, door de geboorte van Jezus van Nazareth. In de Adventstijd en rond Kerst worden er zoals gebruikelijk speciale diensten en bijeenkomsten gehouden waarin we als gemeenschap stil staan bij de boodschap van kerst.

In 2011 is dit het schema van diensten en activiteiten:

Tip: klik voor meer informatie op de betreffende bijeenkomst.

Zondag 20 november is de laatste zondag van het kerkelijk jaar, de kalender van feesten en bijzondere dagen in de christelijke kerk. Die laatste zondag draagt ook wel de naam ‘eeuwigheidszondag’. Dat is niet echt een kerkelijk feest, maar wel een goed moment om stil te staan bij de vergankelijkheid van het leven. Op eeuwigheidszondag herdenken we de overledenen, in het bijzonder degenen uit ons midden die in het afgelopen jaar zijn overleden. Hun namen worden genoemd, en er wordt in de dienst een kaarsje aangestoken als teken dat we ons blijvend met hen verbonden voelen. Het licht roept het licht van Pasen in herinnering: het licht van de opstanding van Christus. Eeuwigheidszondag is daarmee geen afsluiting, geen terugkijken, maar juist vooruit zien naar een tijd die nog komen gaat. Want dat is wat christenen in alle eeuwen telkens hebben doorgegeven. Er is licht aan het einde van de rit.

De dienst begint zoals gebruikelijk om 10:30 uur, in de Lutherse kerk in Haarlem.

In de kinderkerk is oktober een bijzondere maand. Twee zondagen achter elkaar was het kinderkerkprogramma anders dan anders. Op 2 oktober was er een extra lange kinderkerk, en op 9 oktober stond de zorg voor Gods schepping, de wereld waarin wij leven, centraal. Een korte terugblik.

Knutseldienst op 2 oktober

Voor het eerst uitgeprobeerd met het bezoek aan de Ark (die in Haarlem afgemeerd lag) en nu gecontinueerd met een dienst in ons eigen jeugdlokaal. We hadden er een datum voor geprikt waarop ook de gemeentevergadering gepland stond (2 oktober), zodat we lekker lang de tijd hadden. We willen ten minste drie van deze bijzondere kinderdiensten houden per jaar (naast de Agapèviering, het Kerstfeest, Palmpasen en de Slotdienst voor de zomer). In die speciale diensten gaan we óf creatief aan de slag met iets wat meer tijd nodig heeft dan we normaal gesproken in de kinderkerk hebben, óf we gaan op pad (zoals met de Ark).

Op 2 oktober hebben we ons creatief uitgeleefd met bijenwas. Als je dat wat warm maakt met je handen kun je er heel leuk mee boetseren. We zijn heel druk geweest om in het herfstthema allerlei dingen te maken. Daarnaast waren een paar mensen bezig met het versieren van de schoenendozen, want die moeten over een maand ook alweer gevuld en versierd klaar staan om naar kindjes in oorlogsgebieden te gaan. Toen we waren uitgeboetseerd lokte het lekkere weer ons naar buiten. Terwijl twee mensen gingen opruimen en de pannenkoeken warm maken, gingen de kinderen onder begeleiding naar het Kenaupark om daar kastanjes te zoeken.

Die hebben ze gevonden, maar ook een zielig egeltje. In een schoenendoos, die snel was opgehaald door Robbert is het beestje meegenomen naar de kerk. Daar heeft Klaas de dierenambulance gebeld die een adres gaf van de egelopvang. Robbert en Marinke hebben het daar naar toe gebracht. De mevrouw dacht dat het tegen de boom gelopen was en een hersenschudding had. Ze zou hem goed verzorgen.

Ondertussen zijn wij aan het eind van de gemeentevergadering nog even aan alle mensen gaan vertellen wat we zoal gedaan hadden en hoe mooi de geboetseerde herfstfiguren ook waren, het egeltje was duidelijk belangrijker. Dat moest toch zeker verteld worden!

Op 9 oktober was er een gastpredikant in onze kerk. Elsa Aarsen uit Amsterdam had niet alleen een leuk kinderverhaal meegenomen, maar ook een werkje. We moesten een zonnebloem maken die met een klein zonnepaneeltje, gekoppeld aan een motortje, rond kon draaien onder invloed van (zon)licht.

Haar verhaal ging over een meisje dat voor het eerst in de bergen loopt en ontdekt dat als ze iets hard zegt het als een echo terug komt. Haar moeder laat horen dat ook leuke woorden terug komen. Ze vertelt Marieke dat zoiets ook voor het contact met andere mensen geldt. Als je boos tegen mensen doet, dan doen ze meestal ook boos terug tegen jou, maar ben je aardig dan krijg je ook aardige reacties terug.

Dat was natuurlijk een leuk verhaal, maar hoe moest ik dat , als kinderkerkleiding, nou terugkoppelen naar het werkje met de zonnebloem? Natuurlijk werd er snel wat bedacht! De zonnebloem werkt alleen als er licht op valt (aardige en leuke dingen) en niet als het donker is (slechte nare dingen) en ook het lied aan het einde van de dienst (toen we trots onze zonnebloemen kwamen showen) ging over het licht dat God ons gegeven heeft en dat wij soms een beetje vergeten. We ploeteren dan maar door in het donker, maar in de kerk ontdekken we weer dat licht ook zichtbaarheid en liefde en aandacht betekent.

En toen waren we meteen bij de duurzaamheid. Deze zonnebloem is ons namelijk door Amsterdam aangeboden omdat zij daar druk aan het nadenken zijn over een duurzame kerk. Dan denk je aan zo weinig mogelijk verspilling (zonne-energie, recycling, enzovoorts), maar ook aan investeren in de mensen, de gemeente. Als wij als kerk mensen vriendelijk en aardig tegemoet treden en als mensen in onze kerk iets kunnen vinden van het licht van God, dat ze elders niet zo makkelijk terug zien, dan kunnen we duurzaam kerk zijn, want dan blijven de mensen naar onze kerk komen en hebben we bestaansrecht.

Op zondag 6 november 2011 houden we de jaarlijkse Agapèviering. De Agapèviering is elk jaar weer een bijzondere dienst omdat er een maaltijd (ontbijt) wordt gecombineerd met een kerkdienst. We eten met elkaar, zingen samen, bidden en verwelkomen een gast die over een diaconaal project komt spreken. De Agapèviering heeft een open en ongedwongen karakter. Iedereen mag aanschuiven aan de grote gedekte tafels die in de kerkzaal worden opgesteld. Inloop is vrij, maar aanmelden vooraf wordt wel gewaardeerd (in verband met inkopen) en kan bij Meta van Schaik: vanschaik@luthersekerkhaarlem.nl

Gastspreker: straatpastor Joris Obdam

Dit jaar zal Joris Obdam, straatpastor in Haarlem vanuit Stem in de Stad, ons deelgenoot maken van zijn werk op straat. Joris Obdam begon in 2009 met aandacht en zorg voor de dak- en thuislozen en andere kwetsbare groepen in de Haarlemse samenleving. Contact van mens tot mens staat centraal, waarbij mensen als volwaardige mensen worden benaderd. Een absolute aanrader om zijn verrassende, ontroerende en o zo belangrijke verhaal te horen!

Achtergrond van de Agapèviering

Agapè betekent liefde. In vroegchristelijke kringen was het ook een aanduiding voor een liefdemaal. Broeders en zusters van alle leeftijden, rangen en standen konden elkaar ontmoeten rond zelf gebakken brood, zelf geperste wijn en vruchten van het veld. Zo deelde men, begeleid door zang en gebed, van wat men had. En men gaf uiting aan het gebod van de Here Jezus, om de naaste lief te hebben. In tegenstelling tot de viering van het Heilig Avondmaal, waarbij alleen leden werden toegelaten die belijdenis van het geloof hadden gedaan, was bij de Agapè iedereen welkom.

Al in 2000 hebben we in onze gemeente deze traditie in een nieuw jasje gegoten. De viering kwam in de plaats van de Oogstdienst, waarin gemeenteleden mandjes met fruit meenamen voor zieke en oude gemeenteleden. Na de dienst werden die mandjes door de diakenen en vrijwilligers bij de mensen thuis bezorgd. Vanaf 2000 brengen we de mensen weer naar de kerk, voor een gezamenlijke ochtendmaaltijd met gebed, muziek, Bijbellezingen, en een korte overdenking. Iedereen is welkom.

De diaconie en koster zorgen voor organisatie en aankleding, en het is elk jaar weer een feest om met gemeenteleden en gasten aan te schuiven aan de ronde ontbijttafels.

Haarlemmers kunnen komende zomer weer vijf woensdagavonden uit volle borst oude en nieuwe kerkelijke liederen zingen. De deuren van de Lutherse Kerk in de Witte Herenstraat staan vanaf 20:00 uur open en het programma begint om 20:15 uur. De toegang is vrij. Er wordt een vrijwillige bijdrage gevraagd voor ons samenwerkingsverband met de African Divine Church in Kenia. Na afloop van elke avond is er gelegenheid om elkaar te ontmoeten onder het genot van een drankje.

Waarom zingen voor Kenia?

De African Divine Church (ADC) werd in 1949 door Kenianen zelf opgericht. De kerk bidt, preekt en zingt niet alleen, maar werkt ook hard aan het bestrijden van armoede door het verbeteren van de positie van mensen. Er is vooral veel aandacht voor het verbeteren van de positie van vrouwen, tegen de heersende cultuur in Kenia in. In deze Afrikaanse kerk hebben mannen en vrouwen een gelijkwaardige positie.

In 2008 hebben zes leden van deze kerk Haarlem bezocht. Zij hebben het contrast tussen onze welvaart en hun armoede aan den lijve ondervonden. Ze bleven er blijmoedig onder! We konden ook wel wat van hen leren, vond een van hen: “In Kenia hebben de mensen weinig materiële bezittingen, maar veel hoop. In Haarlem zie ik buitensporig veel materiële welvaart, maar ik ervaar weinig hoop.”

Het bezoek heeft de Haarlemse kerken gesterkt in hun inzet voor deze medegelovigen in het arme en politiek onrustige Kenia. U kunt uw steentje bijdragen door mee te komen zingen en de collectezak rijkelijk te vullen. Alle organisten werken Pro Deo mee, zodat de opbrengst geheel ten goede komt aan de ADC.

Wanneer?

Aanvang: 20.15 uur
Locatie: Lutherse kerk Haarlem, Witte Herenstraat 22, Haarlem

Er wordt gezongen op de volgende avonden, telkens onder muzikale begeleiding van een Haarlemse organist:

• Woe 27 juli
• Woe 3 augustus
• Woe 10 augustus
• Woe 17 augustus
• Woe 24 augustus

Ik hou van…

Vorig jaar hebben we een spetterende familiedienst gehad waarin een soort levend triviant de hoofdrol speelde. (Of waren het de fantastische gemeenteleden die dit met ons speelden?) Dit jaar willen we even spetterend eindigen en omdat we niet elk jaar hetzelfde willen doen, hebben we nu iets bedacht dat ge-ent is op de televisiequiz van Linda de Mol, ‘Ik hou van Holland’. Natuurlijk heet het bij ons ‘Ik hou van Luthers-Haarlem’. Wat er allemaal precies gaat gebeuren, dat kunnen we nog niet vertellen. De ideeën zijn echter geweldig, waardoor de dienst bij voorbaat al niet meer stuk kan. We rekenen op een volle kerk, met allemaal superenthousiaste gemeenteleden en belangstellenden en een onvergetelijke familiedienst.

Alles op een rijtje

Nog even alles op een rijtje:

• Wanneer? Zondag 26 juni, 10:30 uur
• Waar? Lutherse Kerk Haarlem
• Een familiedienst waarin voor elke leeftijd leuke elementen te vinden zijn
• Het wordt interactief!
• Koffie en taart achteraf! (Wilt u iets bakken, mail dan naar heddes@luthersekerkhaarlem.nl)

Nu houden zij een pre-release gig voor hun eerste CD. En jij kunt erbij zijn!

Kaarten (à € 5,- per stuk) worden verkocht aan de kassa van MuzyQ. Let op, het aantal plaatsen is beperkt. Wil je zeker weten dat je erbij bent, reserveer dan alvast je kaarten via het formulier op hun website. Ze leggen de kaarten dan bij aankomst voor je klaar. Tijdens het optreden kun je je inschrijven voor de eerste – exclusieve – exemplaren van de nieuwe CD.

Waar en wanneer?

• Wanneer: 01.07.11 – 21:00
• Waar: MuzyQ (Atlantisplein 1, Amsterdam)

Alvast een voorproefje? Luister dan hier maar naar. Een eigentijdse vertolking van deze Psalm:  Horn Of Victory

Alternatieve kinderdienst 22 mei 2011

KLIK HIER >> Bekijk hier alle foto’s!

Een maandje geleden kregen we doorgeseind dat de Ark (een nagebouwde Ark van Noach, die na enkele jaren te hebben rondgevaren, inmiddels van eigenaar veranderd is en nu als een soort bijbels verhalenboot verschillende steden aandoet.) in Haarlem lag afgemeerd voor de maand mei. Een kans die we als kinderkerk- en hummeldienstleiding niet voorbij wilden laten gaan. We zijn direct aan de slag gegaan en vooral Marjon en haar dochters hebben het nodige werk verzet om dit uitstapje voor elkaar te krijgen.

Speurtocht

Daar staan we nu, om kwart voor tien, te wachten op de kinderen die zich hebben opgegeven. Even over tien zijn ze allemaal present, maar één familie ontbreekt nog. Tien over tien komen zij gelukkig ook aangereden en om kwart over tien lopen de eerste groepjes al naar binnen.

We zijn in groepjes ingedeeld op leeftijd, maar ook op zo’n manier dat niemand met een zus of broer dan wel ouder rondloopt. Even helemaal jezelf zijn, zonder dat gezeur van familie, maar ook zonder de veilige haven van familie. En dat verliep uitstekend. Er was heel veel te zien en we moesten ook echt dingen gaan opzoeken, want elk groepje deed de speurtocht.

Noach op de step

Eerst moesten we diverse trappen op sjouwen om Adam en Eva te zoeken. Deze blote houten beelden wekten met name verbazing op bij één van onze jongste deelnemers. Eva heeft geen piemel! (Misschien wel het belangrijkste wat dat groepje geleerd heeft: jongetjes hebben dit wel en meisjes niet.) Verder was het een goede oefening in het herkennen van fruit, want aan de boom van goed en kwaad hingen allerlei soorten fruit en die moesten voor de speurtocht geïdentificeerd worden.

Op het voordek even het uitzicht bewonderd en daarna weer een verdieping afgedaald. Daar kwamen we Kaïn en Abel tegen en even later Noach (op een step, want de boot was zo groot, dan kon hij zich sneller verplaatsen) en ook zijn vrouw (de eerste die volgens het verhaal knuffeldieren maakte en die stonden er dan ook heel veel en waren ook volop te koop in de winkel).

Wiebelende Goliath

Verderop kwamen we langs het water (grote brokken blauw glas) van de Jordaan waar een mandje in dreef met een baby. Even verderop zag je de stenen tafelen op pootjes (want de wetten lopen je hele leven met je mee) en een oude Mozes. We hoorden bonk, bonk, en de kinderen renden naar het geluid. Beneden ons stond een ander groepje kinderen aan een touw te trekken in een poging Goliath op te kegelen.

Snel renden de kids naar beneden, want dat wilden zij ook wel proberen. Goliath wiebelde wel wat, maar omvallen deed hij niet. De herder David zat het vanaf de zijkant allemaal aan te kijken.

In het Nieuwe Testament

Opeens stonden we in het Nieuwe Testament: de geboorte van Christus, zijn doop en in een oud zondagschooltje (met echte ouderwetse schoolbanken) hingen ouderwetse platen over het leven van Jezus. Ook zijn kruisiging en dood, en een lege ton (i.p.v. een grot) met windsels die zijn opstanding weer moesten geven werden zichtbaar gemaakt. Na dit uitstapje naar het Nieuwe Testament moesten we weer een trap op en kwamen we weer in het Oude Testament terecht. Wel drie grote taferelen van koning Salomo waren daar te zien. Het meeste indruk maakte het baby’tje dat bijna doormidden gehakt werd.

Scheve ogen

Volwassenen ontdekten dat de slechte mensen (zoals hier de valse moeder) scheve ogen hadden en je nooit echt aankeken, terwijl de ‘goede’ mensen dat wel deden. De Salomo die je later zag (zich overgevend aan de religies van zijn duizend vrouwen) keek ook scheef en niet recht naar jou, terwijl de eerste twee (nog wijze en godvruchtige) Salomo’s dat wel deden. Dit ‘grapje’ kwam bij alle beelden terug.

Na koning Salomo konden we nog een oude biechtstoel bewonderen (uit 1800 ongeveer, en leg dan maar eens uit wat biechten is?) Er kwam nog een mooie vijver met vissen voorbij en daar werd het verhaal van de boom deze levens uitgelegd.

Als laatste was er een film te bewonderen: ‘de Ark van Stekeltje’ een oude kinderserie van de EO. Deze aflevering ging over de levensboom. Het was jammer dat het geluid zo zacht was, want daardoor was de aandacht van de kinderen snel weg.

Noach lolly’s

Nu hadden we alles gezien en konden we naar boven waar de kantine zetelde en daar werd de speurtocht nagekeken. Bijna alles was goed ingevuld en we kregen allemaal een lolly. Die hebben we op het achterdek opgepeuzeld terwijl we de konijnen aan het opjagen waren (er liepen een tweetal dwergkonijnen los rond op het dek) en wat ook heel leuk was: om van deze hoge boot naar al die kleine scheepjes in het Spaarne te zwaaien en dan te roepen dat onze boot veel groter was. (overigens was de Ark, volgens de maten van de bijbel, twee keer zo groot als dit model; en dit was al behoorlijk!)

Terwijl het steeds drukker werd in de boot (nog veel meer kerkelijke groepen) hebben wij even wat gedronken en gegeten en een paar meiden zijn druk in de weer geweest met kleurpotloden en kleurplaten, terwijl de rest nog rondbanjerde en bij een geluksbron in de levensboom aan het spelen waren.

Even voor twaalf gingen we naar buiten en werden de kinderen één voor één weer opgehaald. Het was erg leuk geweest en als je vroeg wat het leukste was kreeg je als antwoord: Alles! Kortom een fantastische alternatieve kinderdienst!

Voor meer informatie kunt u kijken op de website www.verhalenark.nl (nog in opbouw).

Stiltetour 2011 van ELG Haarlem op Vimeo.

Impressie

De avond begon voor ons spannend. Niet alleen Haarlemmers kwamen naar de Lutherse Kerk toe, maar uit het hele land waren bezoekers die even uit de hectiek van alle dag wilden stappen om de rust van God te ervaren. Ronald en Mirjam namen ons eerst mee door een filmpje over de drukte van de dag. Heel toepasselijk daarbij was het lied van Herman van Veen: ‘Opzij, maak plaats, want ik heb ongelooflijke haast’. De fles gevuld met water en zand: als je schudt dan dwarrelt al het zand door het water. Het ware is dan niet meer te zien; alles wordt troebel. Als je de fles neerzet en een tijd stilzet, dan zakt al het zand naar beneden en blijft er helder water over.

We hebben gezongen en daarna kwam Broeder Daniël (vertolkt door Mirjam van der Vegt) ons vertellen over de reden waarom hij in het klooster verblijft. Als het ware zaten we zelf in een kloostercel. In 3 treden nam broeder Daniël ons mee in zijn worsteling met God, zichzelf, de mensen, zijn leven. Hij sprak ons aan om ook de stilte op te zoeken en daar 40 dagen te blijven. Niet op geven, op het moment dat het moeilijk wordt. Je moet door trede 2 heen, om de diepe vrede van God te gaan ervaren. Daarna waren we stil. We hebben gezongen met elkaar. Prachtige psalmen klonken, gezongen en prachtig muzikaal begeleid door Ronald Koops.

Beide sprekers durfden zich zelf kwetsbaar en open op te stellen. Hun boodschap: wij zijn allemaal geliefd en bemind door God. Pas als we dat beseffen, kunnen we dat ook uitdragen naar buiten toe. Sommigen vinden 7 minuten stilte lang en soms zelfs confronterend. Toch is er veel over te vertellen en pleit er voldoende voor stilte. Enkele bezoekers geven hieronder graag hun reflectie op de avond:

“De stilte tour was een mooie en bijzondere ervaring. Op een ontspannen manier mochten we iets meebeleven van hoe het is om werkelijk stil te zijn bij God, zoals monniken dat doen in kloosters. De beelden, de omgeving, muziek en aanbidding waren hierbij een hele goede manier voor mij om tot rust te komen. Hierdoor waren de momenten in de avond dat we werkelijk een tijd stil waren bijzonder. In die stilte was het net alsof ik samen met God op een bankje in een prachtige tuin zat. Dat maakte veel los bij mij. Het had van mij de rest van de nacht nog voort mogen duren.”

- Ramona van den Hoed

“Het was heerlijk om een avond lang in een prachtig oud kerkgebouw tot rust te komen. Water en brood, muziek en stilte, woorden en zwijgen, beelden en klanken – alles wisselde elkaar af en vulde elkaar aan. De kern was: tot rust komen, samen met anderen het zwijgen zoeken. Zowel de woorden die gesproken werden als de stiltemomenten die we ondergingen waren tekens van een genadige God die ons liefdevol ontmoet.”

- Jos en Joke Douma

“Uit het verre christelijke verleden roept de Stem wederom uit de woestijn. Vanuit de stilte (be)keer u naar uw binnenkamer bij de Heer. In gebed straalt de Heerlijkheid Gods door het aangezicht van Christus naar de stille wateren van ons hart. Dit werkt zegenend en genezend”

- Flemming en Ruth Lehrmann

Meer achtergrondinfo over het programma

Wilt u teruglezen waarom deze avond werd georganiseerd? Voor meer informatie over de inhoud van het programma laten we graag Mirjam en Ronald zelf aan het woord en verwijzen we u door naar een van de onderstaande links. U kunt ook de flyer van de Stiltetour nog downloaden (pdf-bestand).

» Mirjam en Ronald zelf aan het woord
» Naar de website van Ronald Koops
» Naar de website van Mirjam van der Vegt
» Download de Flyer