Evangelisch-Lutherse Kerk Haarlem-Beverwijk » Meta van Schaik

Open Kerk op Stille Zaterdag

Meta van Schaik — Fri, 19 Mar 2010 19:00:21 +0000

Op Stille Zaterdag, 3 april aanstaande, is de ruimte van de Lutherse Kerk in Haarlem vanaf 11:00 uur open voor ontmoeting met bekenden en onbekenden, bezinning, een gesprek of gewoon even een praatje. Als ‘omlijsting’ is er koffie, thee, soep en een glaasje wijn of fris. Organist Klaas Koelewijn zorgt op een aantal momenten voor een muzikale noot op het Strobelorgel. Verder is er geen programma, en niets moet.

Opening kapel(letje)

Op 3 april is voor het eerst de nieuwe kapelruimte open. We moeten er maar niet een te grote naam aan geven, want meer dan een paar personen kunnen er niet tegelijkertijd in. Maar een oud, lang niet gebruikt portaal achterin de kerk krijgt nu weer een nieuwe functie als plek voor gebed, het branden van een kaarsje, een moment met God.

Kenia Dagboek bezoek aan ADC

Meta van Schaik — Sun, 27 Dec 2009 17:40:13 +0000

Vier leden van onze gemeente en van de partnerkerken in het Keniaproject reisden in oktober naar Boyani (West-Kenia) om daar met eigen ogen te zien in welke omstandigheden de mensen daar leven. Ze werden gastvrij ontvangen door de broeders en zusters van de African Divine Church en bezochten twee weken lang allerlei plaatsen, projecten en mensen. Op 15 december vertelden zij hun belevenissen met foto’s en film. Nog eens rustig nalezen wat er allemaal gebeurt is, kan hier op het web het uitgebreide dagboek lezen van Meta en Casper.

Klik hieronder op de dag waarvan u het verslag wilt lezen.

Keniareis 12/10

Meta van Schaik — Sun, 27 Dec 2009 17:24:32 +0000

Maandag 12 oktober/dinsdag 13 oktober. Om 18.00 verzamelen op Schiphol voor vertrek naar Kenia. Het werd een voorspoedige reis uitgevoerd door Kenia Airways. Vlak voor de landing dinsdagmorgen op Nairobi konden we genieten van de prachtige kleuren van de zonsopgang. Voor het laatste deel van de reis konden we pas om vier uur ’s middags inchecken; de vlucht van 18.00 uur naar Kisumu onze eindbestemming waar we om 19.00 uur arriveerden. We werden verwelkomd door bisschop John Sabanga en de algemene secretaris van het ADC John Mahero. Een hartelijke ontvangst die nog even vervolgd werd met een maaltijd in het hotel.

Alle dagen:

Keniareis 14/10

Meta van Schaik — Sun, 27 Dec 2009 17:23:29 +0000

Woensdag 14 oktober. ‘s Morgens om 08.30 uur werden we door onze gastheren opgehaald om naar het hoofdkantoor van de ADC te gaan. Het hoofdkantoor ligt op een groot terrein waar ook een polytechnische school, een kleuterschool, een eerste hulppost, een bijbelschool en kantoren staan. De kantoren hebben een zaal die multifunctioneel is en ook dienst doet als kerkzaal. Verder zijn er nog ruimtes waar leerlingen van de polytechnische school en de bijbelschool kunnen slapen als de afstand naar huis veel te groot is. De slaapgelegenheid voor de bijbelschool is wel erg spartaans: gewoon een bamboemat op de grond.

De polytechnische school moet u vergelijken met een ambachtsschool of huishoudschool. De inrichting is uiterst sober met handnaaimachines. Het schoolbord is een stuk matzwartgeverfd gedeelte op de muur. Voor vaste instructies worden oude maïszakken gebruikt die open geknipt zijn, en als een soort poster aan de muur hangen.

In de kerkzaal werden we door wel 100 ouderlingen en pastors uit de wijde omgeving ontvangen. Dit was ook het moment waarop wij ons cadeau, 6 laptops, konden overhandigen. 4 Laptops hadden we op persoonlijke titel al in Haarlem gekocht en twee waren een schenking van de familie Van Schaik junior. Na de rondleiding was het tijd om bomen te planten. We moesten alle vier een boom planten en een paar dagen later stonden daar keurige bordjes bij met onze namen. Het was een emotioneel moment. De dagsluiting was in de ruimte waar de bijbelschool hun dienst hield. Hierna hebben we nog gegeten bij de ADC, en zijn we naar ons hotel gebracht waar we om 21.15 uur aankwamen.

Alle dagen:

Keniareis 17/10

Meta van Schaik — Sun, 27 Dec 2009 17:21:50 +0000

Zaterdag 17 oktober. 07.15 uur ontbijt en om 08.00 uur vertrokken naar Mount Elgon, de twee na hoogste berg van Kenia. Onderweg eerst een vluchtelingenkamp bezocht waar de ADC steun aan verleent in de vorm van onderwijs. In het begin hadden we geen idee waar we terecht zouden komen. De bus kon niet verder en we moesten verder lopen. Tussen de maïsvelden door naar een gebouwtje en verderop zagen we wat tenten staan.

We maakten kennis met ADC helpers die ons vertelden, dat het geen officieel vluchtelingen kamp was. Dat was volgens de regering niet meer nodig, iedereen kon immers naar huis. De praktijk was anders. De grond of de huizen waar de mensen vandaan kwamen waren in bezit genomen door anderen en van terugkeer is geen sprake. Veelal waren het ook families waar de man van vermoord was tijdens de onlusten. Het terrein waarop dit kamp stond was van een grootgrondbezitter, die aan het procederen was om de mensen van zijn terrein af te krijgen. De tenten waar de mensen in leefden waren vaak kapot geslagen door het leger of de politie die demonstatief aanwezig was. Een eindje verder was een zogenaamd politie opleidingskamp ingericht.

De ADC moet hier voorzichtig manoeuvreren tussen overheid en slachtoffer. Kiezen is voor de ADC in deze situatie geen optie. Op de terugweg zijn we over het kamp gelopen en bij het zien van die erbarmelijke omstandigheden voel je je wel heel klein. De bisschop hield in het schoollokaaltje van de ADC een korte dienst van bemoediging. Dit ging gepaard met veel emotie van de deelnemers. Het was intussen 12.00 uur en besloten Mount Elgon maar met rust te laten.

Er werd op ons gewacht in Dila een klein dorp waar de bisschop twee huwelijken zou inzegenen. John Mahero doet namens de overheid het burgerlijk huwelijk, waarna de kerkelijke plechtigheid plaatsvindt. Wij zaten weer eerste rang. Het eerste echtpaar was een stel van 42 en 38, van het andere paar was de bruid 15 en de bruidegom 42. We hadden er toch wat vraagtekens bij, maar op voorzichtige vragen kwam toch geen antwoord. Dat is de spanning tussen cultuur en de normen van de ADC.

Na de plechtigheid werd de bruidstaart aangesneden en rondgedeeld en onderwijl werd er gedanst op de muziek van orkest en zang. Na gebed en dankbetuigingen kreeg de bisschop een geit cadeau.

Om 17.00 uur op weg naar Kisumu. Dat zal ruim 3 uur hobbelen en bobbelen zijn op onverharde en verharde wegen, veel verschil daartussen is er niet. Tijdens onze reis werd er door de bisschop en John Mahero veel gebeld, ook nu, en we moeten op de terugweg nog even langs een dorp met een ADC kerk. Over een donker pad bereiken we de kerk vol met mensen. We werden met zang en dans begroet.

Wat bleek, wij hadden daar om twee uur moeten zijn. Bij ons zou de boel allang afgeblazen zijn, maar daar denken ze in Kenia heel anders over. De bisschop komt die dag, dat is zeker, alleen de tijd dat weten ze, die kan verschillen en is niet belangrijk. Binnen of buiten het maakt eigenlijk niet uit, de gebruikelijke uitgebreide voorstellingsronde en een speech.

De manier waarop de bisschop de mensen tegemoet treedt, is toch wel verbazend knap. De teksten die hij gebruikt zijn zo indringend. In Nederland zouden we dat niet willen. Niet dat de mensen anders zijn, maar hun leefomgeving die niet echt veilig is en hun leefomstandigheden die verre van optimaal zijn, elke dag bedenken hoe kom ik morgen aan voedsel, dat maakt kennelijk, dat men er hier behoefte aan heeft. Het geeft een weerbaarheid om moed te houden en op een nette manier door te gaan en je niet te laten verleiden tot foute praktijken. Bedenk, wat moet je, als jezelf en je kinderen geen schoenen, warme trui of honger hebt? Afgezien van de teksten, die we niet allemaal kunnen verstaan, straalt hij emotie en liefde uit, dat wordt beantwoord door de leden.

De dienst duurde ongeveer een uur waarna we werden uitgenodigd voor koffie bij de lokale pastor thuis. Een klein half uur later zaten we achter een grote vrolijk gekleurde tafel, helemaal gedekt en vol met etenswaar. Er was op ons gerekend. Na de maaltijd een uitbundig afscheid en terug naar ons hotel in Kisumu. Om 00.00 uur thuis.

Alle dagen:

Keniareis 19/10

Meta van Schaik — Sun, 27 Dec 2009 17:18:06 +0000

Maandag 19 oktober. Deze dag hebben we een aantal bezoeken afgelegd aan organisaties waarvan de ADC diensten afneemt of mee samenwerkt. Meta had zich voor deze dag verexcuseerd. Eerst naar de Kenya Alliance for Advancement of Children (KAACR) een nationale organisatie die ontstaan is vanuit de Verenigde Naties. Het voornaamste doel is om les te geven en de rechten van het kind te bevorderen, zoals vastgelegd in de Verenigde Naties. Het is strijden tegen mishandeling en besnijdenis van kinderen. Dit gebeurt nog op grote schaal. Het gaat hierbij om kinderen van rond de 10 jaar. Dit doen ze door voorlichting op scholen en programma’s op te zetten om kinderen met elkaar te laten praten over zaken als mishandeling en hun rechten als kind. De ADC tracht deze programma’s onderdeel te laten zijn van hun scholen. Dat is soms moeilijk, want het gaat vaak tegen de plaatselijke cultuur in.

‘s Middags een bezoek aan The Federation of Woman Lowers (FIDA Kenya). Hun visie is een samenleving vrij van elke vorm van discriminatie tegen vrouwen. De organisatie bestaat uit advocaten, vrouwen, die gespecialiseerd zijn in zaken waar de vrouw gediscrimineerd of benadeeld wordt. De organisatie is 25 jaar actief in Kenia, het kantoor in Kisumu bestaat 12 jaar. Zij geven rechtshulp en soms gaan zo ook als advocaat op. Wetgeving in Kenia is vaak in het nadeel van de vrouwen. Met name in het eigendom- en erfrecht. De Fida probeert hier verbetering in te brengen. Een van de problemen is dat polygamie is toegestaan weliswaar onder bepaalde restricties, maar het is in strijd met de rechten van de vrouw.

Als men voor de kerk of staat trouwt dan is polygamie niet toegestaan. In veel gemeenschappen wordt hiermee gerommeld. Als de man eerder overlijd dan de vrouw, heeft de vrouw meestal geen enkel recht meer. Het huis en de grond waar ze woont behoort meestal nog tot de familie van de man. Kinderen worden vaak verdeeld onder de familie van de overleden man. Voor de vrouw is er meestal geen andere oplossing dan te vertrekken.

De Fida probeert vrouwen bewust te maken van hun rechten en dat ze een aantal dingen moeten regelen voordat ze trouwen. Een van de belangrijkste zaken is het huis op hun eigen naam laten schrijven. Dan kunnen ze in ieder geval naar een rechter gaan om hun recht te halen. Verder probeert de Fida de bevolking en speciaal de vrouwen, er van te overtuigen dat zij de juiste man of vrouw moeten kiezen als vertegenwoordiger in het parlement. Nu is nog vaak het geval dat een parlementslid, vlak voor de verkiezingen, een ieder 50 cent geeft en daarmee de belofte afdwingt dat ze op hem of haar moeten stemmen. Na de verkiezingen zijn de meeste parlementsleden vaak niet meer te vinden. En die zijn ook niet van plan zich in te zetten voor hun gebied.

Het was een nuttige bijeenkomst al proefden we wel dat een aantal zaken voor de ADC nog een stap te ver is. Het volgende bezoek was aan de ADC kerk in Kisumu. Het is een flink terrein met een gebouw, wij zouden het een schuur noemen, die als kerk dienst doet en door de week als kleuterschool. We werden buiten ontvangen met gezang en trommels en binnen na de voorstellingsronde bracht een jeugd koor nog twee gezangen ten gehore. De kerk in het centrum is niet zo’n grote gemeenschap maar in totaal heeft Kisumu ongeveer 1000 leden. De kleuterschool kan eigenlijk niet goed functioneren ze hebben geen meubels of kastjes.

Van de 40 kinderen zijn er 5 die het van overheidswege verplichte schoolgeld kunnen betalen, de anderen zijn niet in staat te betalen. Het jeugdkoor was niet groot maar zeer enthousiast, zij wilden graag een elektronisch orgeltje hebben dan kon de begeleiding wat beter zijn. Helaas konden we dat niet bieden maar wie weet! Als afsluiting van de dag, hebben we nog koffie gedronken in het huis van de voorganger.

Alle dagen:

Keniareis 20/10

Meta van Schaik — Sun, 27 Dec 2009 17:15:18 +0000

Dinsdag 20 oktober. Vroeg in de bus voor het afscheid van Boyani en bezoek aan de eerste hulp post, de kleuterschool, de theologieschool en de vrouwen- en jeugdafdeling. Eerst bij de bisschop op kantoor, daar doen we verslag van de vorige dag. Er wordt gesproken over samenwerking met andere organisaties, die de ADC kunnen bijstaan bij het opzetten van een klas voor minder valide kinderen.

Na de koffie zijn we naar het kleuterschooltje gegaan waar toch ook weer veel weeskinderen op zaten. Het zijn niet alleen kinderen van ADC leden maar uit de hele omgeving. De scholen zijn allemaal overvol en de ADC zou ook graag een eigen basisschool willen beginnen. Op de vraag, ‘maar hiernaast is toch een basisschool’, kwam het antwoord: ‘maar die is overvol’. Er zitten namelijk 80 leerlingen per klas en niet elke klas heeft een eigen onderwijzer. En het gebouw kon fysiek niet verder uitgebreid worden. De instructieborden aan de wand waren halve maïszakken, door hen zelf beschilderd.

Van de kleuterklas naar de medische hulppost. De hulppost is alle dagen open en behandelt ongeveer 100 patiënten per dag. Het is de enige hulppost in een straal van 5 km. 60 Procent van de bezoekers komt daar vanwege malaria. De rest is te verdelen in cholera, kanker, HIV, en ongelukken. Er is ook een consultatiebureau voor zwangere vrouwen en kleine kinderen. Een bezoek is gratis maar als er bloed onderzocht moet worden of medicijnen worden verstrekt, moet er betaald worden. Het gaat om bedragen van 50 cent tot 2 euro. Voor velen is dat te veel geld. Dat wordt dan bijgeschreven als schuld, met de wetenschap dat het nooit betaald zal worden. Daar maakt men zich dan verder ook niet druk om.

De verdienste van een verpleegster of een laborante in de kliniek is ongeveer 60 euro per maand. Deze bedragen worden ook door leraren verdiend. De inrichting is uiterst sober en alles geeft een versleten indruk.

Na de warme lunch gaan we naar de Bijbelschool. Een cursus die gegeven wordt in een zaaltje op het kantoor. Ongeveer 25 leerlingen zijn de laatste week van maand intern. De cursus duurt een jaar. Aan het eind ontvangen de leerlingen een certificaat als voorganger.

‘s Avonds diner bij John Mahero en zijn familie. Een zeer gezellige bijeenkomst waarbij de familie voorgesteld wordt als het ‘team van Mahero’. Bij het afscheid kregen we allemaal een aandenken. Voor de kerk kregen we van de bisschop een beeldje dat onze vriendschap tussen de kerken van Haarlem en de ADC voorstelt. Ook nu vliegt de tijd en om 21.00 uur gaan we huiswaarts, voor onze laatste nacht in Sunset Hotel Kisumu. Sunset hebben helaas niet kunnen zien want we waren alle dagen op stap en kwamen in donker thuis.

Alle dagen:

Keniareis 22/10

Meta van Schaik — Sun, 27 Dec 2009 17:13:22 +0000

Donderdag 22 oktober. Bij de aankondiging van onze reis in de kerk werd ergens een opmerking geplaatst: “Oh lekker vakantie”. Nu, die dag was aangebroken. Met 14 man in een busje op weg naar Masai Mara. Een uitgestrekt wildreservaat dat voor het grootste gedeelte in Tanzania ligt. Vreselijke wegen, onderweg veel dood vee gezien dat gewoon aan de kant van de weg ligt te rotten.

In het park aangekomen kwam er nog een gids bij in het busje. Het werd heel krap maar hij heeft er wel voor gezorgd dat we een groep leeuwinnen spotten. Ook olifanten, hippo’s, krokodillen, zebra’s, antilopen, stokpaardjes, wilde zwijnen en nog veel meer zagen we.

Om 17.00 uur hebben we het park verlaten en vier uur later waren we in ons hotel in Narok. Helaas ook hier te weinig kamers dus zelf maar op zoek naar een ander hotel, en om 23.00 uur met z’n allen aan het diner. Nachtwerk maar wel leuk.

Alle dagen:

Bezoek aan Kenia

Meta van Schaik — Sun, 04 Oct 2009 14:54:50 +0000

Vier mensen van de Keniacommissie van de drie in het Keniaproject samenwerkende Haarlemse kerken reizen in oktober naar Kenia. De Protestantse Gemeente Haarlem-Centrum, de Evangelisch-Lutherse Gemeente Haarlem-Beverwijk en de Werkgemeenschap ondersteunen voor een tweede periode van drie jaar een project van de African Divine Church. De African Divine Church is een behoorlijke kerk met ongeveer 1,2 miljoen leden. Vorig jaar heeft een vertegenwoordiging van de African Divine Church op uitnodiging van de Haarlemse partners een bezoek aan Haarlem gebracht. Veel van onze leden hebben de gasten mogen ontmoeten en er is uitgebreid verslag van gedaan op de website en in kerkblad De Burcht.

Tegenbezoek

Het is nu tijd voor een tegenbezoek. We zullen van 12 tot 26 oktober in Kenia zijn. Vanaf de start van het Keniaproject is het onze bedoeling geweest een relatie aan te gaan met een zusterkerk in Kenia en elkaar te ontmoeten, te bemoedigen en te leren van elkaar. We willen allereerst met veel mensen van de ADC gaan praten, trachten te begrijpen in welke omstandigheden ze leven, hoe ze omgaan met hun, in onze ogen, armoede en hoe zij in hun geloof staan.

We willen ook de projecten bezoeken die we als kerken ondersteunen, zoals de AIDS-kliniek en de technische school. We willen kijken hoe deze projecten draaien en wat het betekent voor de mensen die daar gebruik van maken. We gaan praten met de leiders van de ADC en hopen te horen wat hun plannen zijn voor de komende drie jaar. Voor welke projecten vragen zij ondersteuning?

Wij zijn enthousiast over de kans die ons wordt geboden om bij onze zusterkerk op bezoek te gaan. Op de kerkblog zullen we onze ervaringen delen.

Meta van Schaik, Casper van Boltaringen, Jan Saveur en Hans van Driel

Cadeau voor de ADC

Meta van Schaik — Mon, 07 Sep 2009 09:54:24 +0000

De African Divine Church in Kenia bestaat dit jaar 60 jaar. In Kenia vieren ze dat door een zeer uitgebreide kerkdienst te houden. Een dienst met veel muziek, toespraken, dans en net zoals hier formaliteiten.

Op 26 juli jl. was het zo ver, het werd een happening van wel zes uur. Onze vertegenwoordigster via Kerk in Actie, Elise Kant was daarbij aanwezig. Namens de drie Haarlemse kerken heeft ze een cadeau uitgereikt.

Het cadeau was een antependium, u weet wel zo’n mooi bewerkt doek zoals die op de tafel hangt die voor de preekstoel staat. Op dit antependium staan twee kruizen afgebeeld en een korenaar. De korenaar staat symbool voor de opstanding.

Elise Kant vertelde dat ze een aantal dagen voor de plechtigheid al bij de African Divine Church in Boyani was. Tussendoor moest ze nog naar Oeganda voor een dienstbezoek. Ze gaf het ingepakte cadeau aan de aartsbisschop John met de vraag of hij dit wilde bewaren tot de dienst van die zondag daarna.

Ze had erbij verteld dat het een cadeau was van de Haarlemse kerken en dat ze dat op die zondag de 26^e wilde uitreiken. Nou, dat wilde de bisschop wel. Hij begreep kennelijk best dat Elise niet onnodig met dit cadeau naar Oeganda en weer terug wilde reizen. Teruggekomen voor het feest vernam Elise dat het cadeau in de werkkamer van de bisschop hing. Hij had zijn nieuwsgierigheid niet kunnen bedwingen en vond het cadeau zo mooi dat hij het in zijn werkkamer had opgehangen. Elise heeft vervolgens uitgelegd dat dit doek een plaats heeft op de tafel voor in de kerk, waarop de algemeen secretaris van de African Divine Church een digitale foto uit zijn camera tevoorschijn toverde en een antependium uit onze kerk liet zien.

Op deze wijze zijn wij als kerken hier en daar dan ook verbonden: een zelfde soort antependium in onze kerken. Of het antependium nu ook echt in de kerkzaal van Boyani hangt, vertelt het verhaal niet.