Van pakhuis tot preekhuis. Symposium op 9 november

Van pakhuis tot preekhuisIn het kader van 425 jaar Lutherse Gemeente in Amsterdam (1588-2013) vindt op zaterdag 9 november 2013 het symposium ‘Van pakhuis tot preekhuis’ plaats in de Oude Lutherse Kerk, Singel 411/hoek Spui in Amsterdam. Het symposium start om 12.45 uur en duurt tot 18.00 uur. Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Beatrix der Nederlanden woont het symposium bij. Toegang is gratis en aanmelding is niet vereist, maar naar uw legitimatiebewijs kan gevraagd worden.

Het symposium wordt georganiseerd door dr. Sabine Hiebsch (W.J.Kooiman-J.P.Boendermaker Lutheronderzoeksplaats (VU)) met medewerking van drs. Ilona Fritz, predikante in de Evangelisch-Lutherse Gemeente Amsterdam en vicevoorzitter van de kerkenraad en drs. Martin L. van Wijngaarden, predikant in de Evangelisch-Lutherse Gemeente  Rotterdam.

Programma

  • 12.45-13.15: Ontvangst met koffie, thee en gebak
  • 13.15-13.20: Pieter van Dijk – orgel: Jacques Bonset (1880-1959) Prélude Festivo op 52 nr 1
  • 13.20-13.30: Opening door de dagvoorzitter dra. Ilona Fritz
  • 13.30-14.00: lezing dr. Gerard van Manen: Luthers Amsterdam 1588-1605: wording van een leidinggevende gemeente
  • 14.00-14.30:
    • Pieter van Dijk – orgel en Elma Dekker – sopraan: Jacobus Haffner (1615/1616-1671) Alauda Spiritualis 1 cantione
    • Pieter van Dijk – orgel: Samuel de Lange jr (1840-1911) Praeludium in F-groot op 60 II, Allegro moderato, Praeludium in b-klein Poco vivace
    • Klaas Koelewijn – orgel: Albert Pomper (1862-1917) Fantasie over ‘Het oude Wilhelmus’ en ‘Een vaste Burg’, C.F. Hendriks jr (1861-1923) Morceau Élegiaque op 26, Cor Kee (1900-1997) Merck toch hoe sterk
  • 14.30-15.00: lezing drs. Martin L. van Wijngaarden: Amsterdamse Lutherse Avondmaalskelken als voorbeelden van Duitse invloeden op Nederlands lutherse kerkinterieurs
  • 15.00-15.35: pauze
  • 15.35-16.05: presentatie dra. Laura Roscam Abbing: De brunailles in de Oude Lutherse Kerk
  • 16.05-16.15:
    • Pieter van Dijk – orgel: Jacques Bonset (1880-1959) Carillon op 52 nr 2
    • Klaas Koelewijn – orgel: C.F. Hendriks jr (1861-1923) Toccata in g-klein op 10
  • 16.15-16.45: lezing dr. Sabine Hiebsch: Tastbaar geloof: Avondmaalsloodjes in Nederlandse lutherse gemeenten
  • 16.45: dr. Sabine Hiebsch overhandiging het eerste exemplaar van het boek Van pakhuis tot preekhuis. 425 jaar lutherse gemeente in Amsterdam (1588-2013) aan Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Beatrix der Nederlanden
  • Aansluitend is er tot 18.00 uur receptie in de Tetterode-bibliotheek. Deze is te bereiken via de deuren achter in de kerk

Meer informatie is te vinden op www.godgeleerdheid.vu.nl/pakhuis-tot-preekhuis

Logo's organisatie

Keniareis 15/10

Donderdag 15 oktober. 08.30 uur. Op weg naar een basisschool in Kima. Dat is ongeveer 25 km van Kisumu. De wegen zijn in West-Kenia zeer slecht; we deden er daarom ruim een uur over. Als je dan uit de bus komt, ben je gebroken. Het busje met chauffeur, dat we zelf hadden gehuurd via de ADC, was soms aardig vol doordat het aantal gasten werd uitgebreid tot 14 personen. In Nederland mogen in zo’n busje naast de chauffeur maar 8 personen mee.

Het hoofd van de school, mevrouw Beatrice, ging met pensioen. De school was met ondersteuning van de ADC opgebouwd en uitgegroeid tot een flinke school van 500 kinderen. De school is een lemen gebouw, bestaande uit een aantal klaslokalen. De lokalen hebben geen ramen, alleen wat gaten om het daglicht door te laten. Een klas telt zo’n 60 tot 70 kinderen. Die zaten op de grond of op zakken en hier en daar was een soort van schoolbankje. Wij kregen ereplaatsen en het hele team en alle kinderen waren aanwezig. Er werd een dienst gehouden met veel muziek en zang. D.w.z. diverse drums die de zang ondersteunden.

Na de dienst en de diverse redevoeringen waar wij ons zelf ook allemaal voorstelden, legden we uit waarom wij in Kenia waren en dat wij als gezamenlijke kerken van Haarlem de ADC hadden uitgekozen om te ondersteunen vanwege hun maatschappelijke en sociale betrokkenheid.

Men wilde graag horen wat wij van Kenia dachten. Dat was weleens moeilijk omdat je dan vanuit je eigen achtergrond geneigd bent te vergelijken met de problemen die wij thuis hebben. Zoals de ‘Balkenende norm’, de ‘AOW problemen’ enz. Nee dan hun problemen: hoe kom ik aan voedsel morgen. Dat is hun dagelijks gevecht, speciaal voor de vrouwen. De kinderen moeten als ze naar school gaan een uniform aan. Dat lukt meestal wel, al is het soms tot op de draad versleten met gaten, maar wel schoon en gestreken. Veel kinderen hebben geen schoenen. Gezien de situatie accepteert men dat. Ze zullen best eens klagen, maar uiten op zo’n dag als deze, een afscheidsfeest, toch echt vrolijkheid.

De scheidende directrice werd overladen met cadeaus door ouders en collega’s, deze werden al zingend en dansend gegeven en ontvangen. Verder werden er door kinderen sketches opgevoerd. Het was al donker toen we terug naar ons hotel reden. We hebben ’s avonds met ons vieren gedineerd in een restaurant van een resort een eindje van ons hotel vandaan. Dat was lekker.

Alle dagen:

Keniareis 16/10

Vrijdag 16 oktober. Verrassing, de internetverbinding werkte en de eerste rondzendmail kon verstuurd worden. We zouden vroeg opgehaald worden voor een vol programma en pyjamaatjes mee want we zouden de nacht bovendien in een ander hotel doorbrengen. Eerst even de stad in om wat postzegels, kaarten en geld te halen. Dat had wel wat voeten in de aarde want, postkaarten? We hebben wat gevonden en verstuurd.

Op weg naar Kakamega Forest, een natuurgebied waar we uitleg kregen over hoe Kenia probeert toch een aantal gebieden met bijzondere bomen intact te houden. We waren daar op het moment dat de school uitging voor de middagpauze. Er kwam een busje – zo’n zelfde als waar wij in redenen – waar heel gedisciplineerd 35 kinderen en 5 leraren instapten. Ongelooflijk.

Van het Forest naar een school in Soy. De ADC heeft daar kortgeleden een school gesticht. Weer een gebouw met lemen muren en wat gaten om licht door te laten en scheidingswanden voor de verschillende lokalen. De vloer was gewoon grond als buiten, verder zakken om op te zitten. Ruim 800 kinderen zaten op de school waarvan 150 weeskinderen. Kinderen die rondzwierven sinds de onlusten van twee jaar geleden zijn door de ADC opgevangen en bij pleegouders ondergebracht.

De ADC is geen voorstander van weeshuizen, omdat die organisaties duur zijn. Er is nu voor de allerarmste ouders hulp in de vorm van ondersteuning door de overheid. Dat is ongeveer 15 euro per maand voor voedsel kleding en schoolgeld. De toiletten bij de school waren net zoals overal in de dorpen een hokje met een gat naar een beerput. Nu was de school zo snel gegroeid en de capaciteit van de toiletgroep was naar de overheidsnorm niet voldoende, dan is het wel frappant dat een overheidsdienaar direct een brief schrijft dat de toiletten onvoldoende zijn en dat mits volgende maand niet verholpen, de school onmiddellijk moet sluiten. Waar dan die kinderen naar toe moeten vraagt de overheid zich niet af, maar zo werkt het kennelijk in Kenia.

Na de alweer hartelijke ontvangst en rondleiding hebben we wat goederen gekocht van de ouders waarvan de opbrengst ten goede komt aan de school. Van Soy op weg naar Kitala. Ook een ADC school en kerk midden in de bush. Onverharde wegen vol met kuilen en pikke donker. Het is een wonder dat men de weg weet. De kerk was nog in aanbouw zoals eigenlijk overal en had voor de helft een dak. Elektriciteit was er niet. Een petroleumvergasser werd als verlichting gebruikt. De felle pit werd voor ons neer gezet waardoor je de mensen tegenover je niet zag. Ontvangst, een korte dienst, toespraken van hen en van ons, zingen met ritme en een soort zelfgemaakte harp. Heel ontroerend hoe dat ging. Op een gegeven moment moesten we naar een ruimte naast de kerk. De lamp werd meegenomen, en we kregen een maaltijd. Om 22.30 uur zijn we naar een hotel in Kitala gegaan.

Alle dagen:

Keniareis 18/10

Zondag 18 oktober. De dienst in Boyani zou om 09.00 uur beginnen. Onze gastheren waren kennelijk ook moe dus was een uurtje later ook goed. Een kerkdienst duurt hier geen uur maar een dag. Eerst de voorbereiding: iedereen heeft wat te doen, papieren uitwisselen, vergaderen, koken, muziek maken en zingen. Op een gegeven moment startte er een processie met drum en zang over het terrein en iedereen ging naar de kerkzaal. Ongeveer 350 mensen.

John Mahero deed de huishoudelijke mededelingen en het zou een korte dienst worden. Een dienst met zang en een dienst van woord en gebed. Tijdens de dienst mochten we allemaal het woord voeren. Met name voor de vrouwen was het belangrijk dat zij door ons speciaal werden toegesproken. Het is daar nog niet zo’n gemixt gezelschap zoals wij dat kennen.

Tijdens de dienst werd een sketch opgevoerd over ‘family planning’. Dat werd heel beeldend gedaan. Aandacht werd er ook besteed aan de eigen Afrikaanse cultuur in dans en gezang. Al met al een inspirerende gebeurtenis. Voor dat je het wist was het 16.30 uur.

Na de dienst hebben we uitgebreid met iedereen kunnen spreken en waren we als afsluiting in het huis van de bisschop uitgenodigd. Volgens het rooster van die dag stond een bezoek aan het mausoleum van de vorige bisschop gepland. Dat bleek in de tuin van de huidige bisschop te staan.

De maaltijd bij de bisschop bestond uit drie gedeeltes. De eerste ronde is een flesje limonade of water met een bordje kaakjes een banaan en gekookte eieren. De tweede ronde is een stukje kip met jus of soep dit wordt gegeten met rijst en een compacte massa van witte maïs en blokjes rundvlees. De laatste ronde is koffie of thee met een sandwich belegd met boter. Voor de thee of koffie gebruiken ze als basis een beker melk met een theezakje of een zakje Nescafé , allebei uiteraard met veel suiker. Voor ons werd speciaal water heet gemaakt om koffie of thee te maken.

Uiteindelijk om 21.00 uur terug in het hotel. Moe maar voldaan, nog maar even een biertje genomen om de dag door te nemen.

Alle dagen:

Keniareis 21/10

Woensdag 21 oktober. Eerst uitchecken van Sunset Kisumu. Om 08.00 uur in de bus met uiteindelijke bestemming Migori. Maar eerst naar een school in Kisumu om een interview af te nemen. Het interview komt er in het kort op neer, dat de mensen hun enthousiasme en inzet hebben, maar niets aan materialen. Het is goed om hun verhaal te horen.

Om 13.30 uur arriveren we in Migori waar we een school en een kerk van de ADC bezoeken. Singla was de naam van de School. Men had ons om 11.00 uur verwacht maar ach ja om 13.30 uur is ook goed. Na de wederzijdse kennismaking werden we rondgeleid. Vier klaslokalen voor 450 leerlingen. Vier latrines voor jongens en vier voor de meisjes. Tafels voor twee leerlingen worden door vier gebruikt. Allemaal krap en een stoffige vloer. Tot slot een bijeenkomst met ouders, kerkgangers en ouderlingen en weer allemaal indrukwekkende verhalen. Het is ongelooflijk hoe met weinig de touwtjes aan elkaar geknoopt worden.

Om 16.00 uur vertrokken op weg naar het kantoor van Rural AIDS Prevention and Development Organisation (RAPADO) waar meneer Olo op ons zit te wachten. In juni hadden we hem eerder ontmoet in Haarlem, waar hij ons had verteld over zijn werkwijze en projecten. Rapado richt zich niet allen op gezondheidsproblemen zoals HIV/AIDS maar houdt zich ook bezig met ontwikkelingswerk. Hun belangrijkste project is HIV/AIDS preventie, ondersteuning en zorg, armoedebestrijding en economische ontwikkeling van groepen. Zonder dat de ADC hoofdbureau en RAPADO elkaar kenden, werden door RAPADO al projecten gedaan op de Singlaschool. De projecten van RAPADO sluiten aan bij de visie van de ADC. Zowel de ADC als RAPADO zijn partner van ICCO, de interkerkelijke organisatie voor ontwikkelingssamenwerking. Wij hebben er bij de ADC op aangedrongen, meer gebruik te gaan maken van de projecten van RAPADO. We zouden over een jaar nog eens moeten vragen in hoeverre dat gelukt is en of het ICCO hier op kan toe zien.

Om 19.00 uur kwamen we in het hotel aan. Waar het even duurde voordat we kamers hadden er waren er 6 besteld voor tien personen. Uiteindelijk lukte het en konden we het diner bestellen. Het eten werd op één houtskoolvuurtje gemaakt. Om 23.00 uur had iedereen gegeten. Jan en Casper hebben nog wel even een cola royaal genomen op de goede afloop van de dag.

Alle dagen:

      Deze website gebruikt cookies Info »

      Europese wetgeving verlangt dat de volgende informatie aan u kenbaar wordt gemaakt:

      Deze website maakt standaard gebruik van cookies om zo optimaal mogelijk te functioneren. Door op 'Accepteer' te klikken of deze site verder te bekijken stemt u daarmee in. Stemt u niet in, verander dan de cookie-instellingen van uw browser.

      The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

      Sluit (close)